تماماً آستنیتی بوده و سختی آن با عملیات حرارتی افزایش نمییابد. این آلیاژ کاربرد وسیعی در شرایط سخت خورنده در مجاورت موادی چون اسید سولفوریک، اسید نیتریک، اسید هیدروکلریک رقیق، سود سوزآور، آب دریا و محلول های گرم نمک دار دارد. ترکیب شیمیایی و کاربرد فولاد ضدزنگ آستنیتی ترکیب شیمیایی و کاربرد بعضی فولادهای ضدزنگ آستنیتی در جدول زیر آمده است. [۲]
علاوه بر کروم مواد افزودنی رایج دیگری نیز در فولاد ضد زنگ استفاده می شوند که عبارتند از: نیکل کربن منگنز مولیبدن نیتروژن گوگرد فلز مس سیلیکون ترکیب دقیق آلیاژ در تمام مراحل آلیاژکاری دقیقا اندازه گیری و ارزیابی می شود تا از کیفیت فولاد اطمینان حاصل شود. دلایل عمده افزودن سایر فلزات و گازها به آلیاژ فولاد ضد زنگ عبارتند از:
فولاد زنگ نزن آستنیتی (Austenitic Stainless Steels) مانند دیگر انواع فولاد، آلیاژی از آهن، کربن و دیگر عناصر است که در سری 200 و 300 دسته بندی می شود. به طور کلی 16 تا 30 درصد کروم و 2 تا 20 درصد نیکل برای افزایش کیفیت سطح، شکل پذیری، افزایش
در متالورژی، فولاد زنگنزن یا فولاد ضدزنگ یا استنلس استیل، (به انگلیسی: Stainless Steel) که Inox نیز خوانده میشود، آلیاژی از فولاد میباشد، که اصلیترین عناصر تشکیلدهنده آن آهن، کروم و نیکل است که حداقل درصد جرمی کروم در آن ۱۰٫۵ درصد و حداکثر درصد جرمی کربن آن ۱٫۲ درصد میباشد. فولادهای زنگنزن به دلیل ویژگی غیرفعال شدن خود میتوانند مقاومت بسیار خوبی دربرابر خوردگی از خود نشان دهند. این فولادها به دلیل شکل گرفتن یک …
این نوع فولاد، به دلیل خواص ماندگاری بالا، در بدترین شرایط میتواند شکل اصلی خود را حفظ کند.برخی ویژگیهای مقاومت فولاد ضد زنگ مانند مقاومت در برابر خوردگی، رنگآمیزی و همچنین نگهداری ساده، آن را به مادهای ایدهآل برای بسیاری از کاربردها تبدیل کرده است. انواع فولاد ضد زنگ فولادهای ضد زنگ آستنیتی (سری ۲۰۰ و ۳۰۰) فولادهای ضد زنگ Ferritic (سری 400)